بیانیه تیرول (بهترين شيوه عملكرد در ورزش های كوهستانی)

بهترين شيوه عملكرد در ورزش های كوهستانی (بیانیه تیرول)

در سرتاسر دنیا میلیونها نفر به كوهنوردی ، كوهگردی ، گلگشت و صخره نوردی می پردازند . در بسیاری از كشورها ورزشهای كوهستان بخش قابل توجهی از زندگی روزانه را تشكیل می دهد (بیانیه تیرول) .

از نظر انگیزه های لازم برای پرداختن به یك فعالیت ، كمتر فعالیتی را می توان یافت كه تا این حد جذابیت و كشش داشته باشد .این رشته از ورزشها ، برای علاقمندانشان این فرصت را بوجود می آورند تا برای خود اهداف مشخصی را در نظر گرفته و بر اساس آن فعالیتی بلند مدت و با ارزش را دنبال نمایند . ازجمله جذابیت ها و انگیره های موجود در این رشته از فعالیت ها می توان به ؛ تامین سلامت ، تحرك ، ارتباط با طبیعت ، انگیزه های اجتماعی و در نهایت لذت كشف و ماجراجوئی اشاره كرد.

بیانیه تیرول به منظور مشخص نمودن بهترین شیوه عملكرد و رفتار در ورزشهای كوهسنان در ۸ سپتامبر سال ۲۰۰۲ طی نشستی كه به آینده این ورزش ها نظر داشت ، منعقد شد . این بیانیه شامل مجموعه ای از ارزشها و نكات اخلاقی می باشد كه برای كمك به عملكرد صحیح علاقمندان رشته های مرتبط با طبیعت و كوهستان تدوین شده است .

بیانیه تیرول درواقع مجموعه ای از قوانین یا دستور العمل های جزء به جزء نیست بلكه :

– به ارزشهای اساسی و بنیادین این گروه از ورزشها در دنیای امروزی می پردازد .

– اصول و استاندارد های كلی سرپرستی و هدایت های تیمی را بیان می كند .

– الگوئی از معیار های اخلاقی در شرایط نامعین را به تصمیم گیرندگان ارائه می دهد .

– اصول اخلاقی ای را كه مردم عادی می توانند این گونه از ورزشها را با آن قضاوت كنند در اختیار می گذارد.

– برای مبتدیان این ورزش ها از بایدها و نباید های اخلاقی این فعالیت ها می گوید .

– هدف بیانیه تیرول آن است كه امكان شناسائی استعداد و كشش درونی نسبت به ورزشهای كوهستانی ؛ رشد شخصی و اجتماعی ؛ همچنین درك فرهنگی و آگاهی از محیط را برای علاقمندان ایجاد كند و در همین راستا از ارزشهای نانوشته سنتی و جذابیتهای ذاتی این فعالیتها استفاده كرده و درجهت تامین نیازها و مقتضیات زمان بهره برداری نماید .

ارزشهای بنیادینی كه بیانیه تیرول بر اساس آن نوشته شده است ، طیف وسیعی از ورزشهای كوهستان ازگلگشت گرفته تافعالیت در ارتفاعات بالارا پوشش می دهد .

اگرچه ممكن است راهكارهای این بیانیه برای نخبگان ورزش های كوهستان اندك به نظر برسد ، اما بخش عمده ی این توصیه ها متوجه تمامی علاقمندان به این دسته از فعالیت ها می باشد .

 

 

بیانیه تیرول نظر مخاطبین خود را به درك مفاهیم زیر جلب می نماید :

– پذیرش خطرات و مسئولیت ها

– برقراری توازن بین اهداف ، مهارتها و تجهیزات موجود

– عملكرد صحیح و گزارش صادقانه

– تلاش برای انجام بهینه ی این ورزش و عدم توقف در یادگیری و آموزش

– داشتن صبر ، توجه و كمك به یكدیگر

– مراقبت از اجزای طبیعی و وحشی محیط كوهستان

– حمایت و توجه به گروههای محلی ، بومی وتلاش درجهت كسب رضایت آنها .

  بیانیه تیرول براساس سلسله مراتب ارزشی زیر استوار می باشد :

۱- شان انسانی : بیانیه تیرول بر این باور است كه انسان آزاد آفریده شده است و از نظر شان و مرتبه تمامی انسانها برابر و بدون در نظر گرفتن جنسیت دارای حقوقی مساوی هستند و می بایست رفتاری برادرانه با هم داشته باشند .

زندگی ، آزادی و خوشبختی : به عنوان اصلی غیر قابل انكار درحقوق انسانی و با نظر گرفتن مسئولیت های خاص در ورزشهای كوهستانی ، این بیانیه قصد دارد در سه زمینه ” زندگی ، آزادی و خوشبختی ” و درجهت حفظ حقوق انسانها در جوامع كوهستانی موثر باشد .

۲- دست نخورگی طبیعت : این بیانیه پیمان نامه ای است درجهت امنیت ارزشهای زیست محیطی ، حفظ ویژگی های دنیای وسیع كوهستان ، حفاظت و حمایت از گونه های گیاهی و جانوری كه درمعرض خطر هستند .

۳- همبستگی و اتفاق نظر : پرداختن به ورزشهای كوهستان فرصتی مغتنم درجهت مشاركت و گسترش فعالیت های گروهی ، ایجاد تفاهم و غلبه بر موانع ناشی از تبعیضات جنسی ، تفاوت های سنی ، ملیتی ، اخلاقی ، اعتقادی و سطح توانائی اجتماعی را بوجود می آورد .

۴- خودباوری : این ورزشها دارای قابلیت لازم برای پیشرفت هائی قابل توجه و با ارزش در جهت نیل به اهداف و خواسته های شخصی می باشد .

۵- حقیقت : لزوم وجود صداقت و راستی برای رسیدن به اهداف مورد نظردر ورزش های كوهستانی و صعود ها ضروری است . اگر فریب و دو رنگی جایگزین حقیقت شود ، رسیدن به هدف ناممكن و یا بی اعتبار می شود .

۶- رسیدن به درجات عالی تر : یكی از ویژگی های این رشته ورزشها در آن است كه با پرداختن به آنها می توان به اهدافی كه پیش از این قابل دسترس نبودند ، دست یافت و مجموعه ای از اهداف اصولی و عالی تر را برای خود تعیین كرد .

۷- ماجراجوئی : برای اداره خطر در ورزش های كوهستان قضاوت های صحیح ، مسئولیت پذیری و داشتن مهارت ضروری است . تنوع حاكم بر این ورزش ها این امكان را فراهم می سازد تا هر كس بنابر علایق ماجراجویانه خاص خود و با درنظر گیری مهارت هایش در مقابل خطرات موجود ، بدان بپردازد . ( تناسب و تعادل بین خطر ومهارت )

” بندهای بیانیه تیرول “

 

بند ۱ – مسئولیت های فردی :

اصل اخلاقی :

” كوهنوردان و صخره نوردان در وضعیتی به این ورزش می پردازند كه احتمال خطر وحوادث درمحیط برای آنان وجود داشته و ممكن است امكان كمك موجود نباشد . با درنظر گیری این واقعیت ، آنان به این فعالیت پرداخته و خود مسئول سلامت و حفظ جانشان هستند . فعالیتهای آنان نباید اطرافیان یا محیط پیرامون آنهارا به خطر اندازد . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– ما اهداف ورزشی مان را بر مبنای مهارت های واقعی خودمان و نفرات تیم و بر اساس وضعیت كوهستان انتخاب می كنیم . انجام ندادن صعود می بایست یك گزینه ی ارزشمند به حساب آید .

– اطمینان حاصل می كنیم كه آموزشهای لازم جهت هدفی كه با دقت طراحی كرده و محیای آن هستیم ؛ را داریم .

– اطمینان حاصل میكنیم تجهیزات كامل را داریم و نحوه استفاده ازآن را می دانیم .

بند ۲ – روحیه ی تیمی :

اصل اخلاقی :

” اعضای گروه در برنامه های كوهنوردی و ….. باید آمادگی پذیرش شرایط تیم را داشته و منافع و توانائی های جمع را مد نظر داشته باشند . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– هر عضو گروه می بایست مسئولیت سلامت اعضای تیم را در نظر گرفته و آن را بر عهده گیرد .

– هیچ عضو تیم را نباید تنها رها كرد . در صورتیكه این جدائی خطر داشته باشد و زندگی شخص را تهدید كند .

بند ۳ – گروههای كوهنوردی :

اصل اخلاقی :

” به تمام افرادی كه در محیط كوهستان برخورد می كنیم به یك میزان احترام می گذاریم . حتی در شرایط بحرانی وتنش زا هم فراموش نمیكنیم كه باسایرین آنگونه رفتار كنیم كه دوست داریم با ما رفتارشود . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– هر آنچه می توانیم انجام می دهیم تا كسی را به خطر نیندازیم و سایرین را از خطرات احتمالی مطلع سازیم .

– به عنوان یك بازدید كننده به قوانین محلی احترام می گذاریم .

– بیش از حد نیاز مزاحم دیگران نمی شویم و اجازه می دهیم گروههایی كه سریع تر حركت می كنند ازما بگذرند و مسیر را اشغال نكرده و دیگران را منتظر نمی گذاریم . ( سد معبر نمی كنیم . )

– گزارش صعود ما بدرستی تنظیم شده و ناظر بر جزئیات وقایع می باشد .

بند ۴ – حضور و بازدید از كشورهای خارجی :

اصل اخلاقی :

” به عنوان مهمانی در فرهنگ های بیگانه می بایست همواره با ادب و بردباری با آن مردم رفتاركنیم .( با میزبان های خود ) . به كوه های مقدس و سایر امكان مقدس احترام بگذاریم . همواره آماده همكاری و همراهی با مردم و جوامع محلی باشیم . درك فرهنگ های بیگانه بخشی از تكمیل تجارب صعود است . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– همواره با مردم كشور میزبان با مهربانی ، صبر و احترام رفتار می كنیم .

– به شدت نسبت به قوانین وضع شده توسط كشور میزبان پای بند می مانیم .

– بهتر است پیش از شروع سفر ، در زمینه ی تاریخ ، جامعه ، ساختار سیاسی ، هنر و مذهب كشوری كه به آن وارد می شویم ، اطلاعات كسب نمائیم تا درك بیشتری از مردم آنجا و محیط پیرامون خود داشته باشیم . در شرایط سیاسی ناپایدار و نامشخص از مشورت با افراد رسمی استفاده می كنیم .

– بهتر است كمی درمورد لغات و جملات كلیدی زبان آن مردم بدانیم . نحوه سلام و احوالپرسی ، تشكر و قدردانی ، روزهای هفته ، زمان ، اعداد ، …… . گاهی اوقات شگفت زده می شوید كه تا چه حد این سرمایه گذاری اندك در كیفیت ارتباط تان موثر است . به این شیوه ما به درك متقابل فرهنگی كمك می كنیم .

– هرگز از فرصت تبادل مهارت های صعود خود با افراد مشتاق محلی غافل نشوید . ملحق شدن به اردوهایی كه نفرات كشور میزبان در آن شركت دارند بهترین راه برای تبادل تجارب است .

– تحت هیچ شرایط و به هیچ قیمتی با احساسات مذهبی میزبانان خود مخالفت نمی كنیم . برای مثال نباید برهنه در جائی حاضر شویم . ( بخصوص در جائی كه از نظر مذهبی یا دلایل اجتماعی این كار قابل قبول نیست . ) اگر برخی از نظرات و بیانات مذهبی دیگران خارج از درك ماست ، صبر می كنیم و از قضاوت پرهیزمی نمائیم .

– به تمام ساكنین محلی در صورت نیاز ایشان كمك می دهیم . پزشك تیم گاهی در شرایطی خاص می تواند تغییرات سرنوشت سازی در وضعیت زندگی هر شخص بیمار بوجود آورد .

– درصورت مناسب بودن شرایط و به منظور كمك به اقتصاد مردم بومی از خدمات محلی موجود استفاده می كنیم .

– تمایل ما همواره بر همكاری با اجتماعات محلی كوهنوردی به وسیله كمك به شكل گیری زیر ساخت ها و حمایت از توسعه های احتمالی ، می باشد . برای مثال از همكاری در امور آموزش و خدمات آموزشی یا سرمایه گذاری های اقتصادی هماهنگ با محیط زیست و حفظ آن می توان یاد كرد .

 

بند ۵ – مسئولیت راهنمایان كوهستان و سایر سر پرستان :

اصل اخلاقی :

راهنمایان حرفه ای كوهستان ، سایر سرپرستان و اعضای گروه هر كدام باید به درك متقابلی از یكدیگر برسند و به خواسته ها و حقوق دیگری احترام بگذارد . برای رسیدن به درجه ی یك راهنما ، سر پرست یا عضو خوب باید خطرات و ریسك های هدف مورد نظر را شناخته و مهارتها ، تجارب و تجهیزات لازم برای رسیدن به آنها را فراهم نمود. بررسی شرایط جوی جزءلاینفك یك برنامه می باشد .

توصیه های بیانیه تیرول :

– راهنما یا سرپرست گروه می بایست مشتری یا عضو تیم را درموردخطر ذاتی هر صعود و سطح خطر صعود مورد نظر مطلع سازد و اگر تجربه لازم درمورد آن كار را داشتند آنان را در روند تصمیم گیری مشاركت داد .

– مسیر صعود و فعالیت باید بر اساس تجارب و مهارت های مشتری یا اعضای تیم انتخاب شود . با انتخاب مسیر مناسب می بایست ضمن ایجاد حس نشاط و لذت كافی از برنامه موجب ارتقاء سطح تجربه و آگاهی ها نیز شد .

– اگر لازم باشد راهنما یا سرپرست می بایست به محدودیت های توان خود اشاره كرده و در شرایط مناسب از اعضای تیم یا مشتریان همراهی بیشتری طلب كند . و همچنین مشتریان و اعضای تیم هم در صورتیكه فكر می كنند میزان خطر و ریسك انجام برنامه ای ، بیشتر از توان و مهارت آنهاست ، می بایست وضعیت خود را اعلام دارند تا جایگزین مناسب برای آنان در نظر گرفته شود .

– در شرایط صعودهای سخت و ارتفاعات بالا ، سرپرستان و راهنمایان می بایست با دقت نفرات تیم را در حداقل تعداد انتخاب كنند . ایشان باید مطمئن باشند كه همه اعضاء كاملا نسبت به وجود محدودیت در حمایت و مراقبت از طرف سرپرست و راهنما ( در شرایط خاص ) آگاهی دارند .

– راهنمایان محلی همراهان بازدید كننده را از ویژگی های منطقه و شرایط موجود مطلع می سازد .

بند ۶ – حوادث و مرگ و میر

اصل اخلاقی :

” به جهت آمادگی برای رویاروئی با شرایط و وضعیت های اضطراری ، حوادث جوی و خطرات احتمالی كوهستان كلیه ی شركت كنندگان در برنامه باید درك صحیحی از خطرات بالقوه داشته و از مهارت لازم و تجهییرات مناسب برای این شرایط برخوردار باشند و همچنین آمادگی كمك به یكدیگر و رویارویی با عواقب ناشی از یك واقعه ی ناگوار را داشته باشند . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– كمك به فردی كه دچار مشكل شده است قطعا بررسیدن به هدف مقدم است . حفظ زندگی یك فرد یا كم كردن آسیب فرد مصدوم بسیار ارزشمند تر از تلاش و سختی نخستین صعود است .

– در شرایط اضطراری و زمانی كه تیم نیازمند كمك می باشد و امكان دستیابی به كمك از بیرون وجود ندارد ، باید تمام توان و امكانات را متوجه كمك به فردی كه دچار مشكل شده است سازیم . تا جائیكه خود را به خطر نیندازیم .

– شخصی كه به شدت آسیب دیده یا در حال مرگ است را باید تا حد ممكن آرام نگاه داشته و به او كمك های زندگی بخش داد .

– در صورت فوت فرد سانحه دیده و در هنگامیكه امكان رسیدگی و انتقال فرد مصدوم و نجات آن بخاطر دور افتاده بودن منطقه وجود ندارد ، می بایست موقعیت و محل مورد نظر را دقیقا ثبت و تا حد امكان نشانه گذاری نمود تا یافتن مكان مورد نظر امكان پذیر باشد . – وسایل شخصی ، همچون دوربین فیلم برداری و عكاسی ، نوت بوك ، نامه ها و سایر وسایل شخصی فرد فوت شده می بایست برای تحویل به بستگان متوفی كاملا مراقبت شوند .

– تحت هیچ شرایطی نباید عكس های متوفی بدون اجازه و رضایت خانواده اش منتشر شود .

بند ۷ – دست یابی به مناطق كوهستانی و حفظ آنها

اصل اخلاقی :

” معتقدیم كه آزادی دست یابی به مناطق كوهستانی و رشته های صخره ای با نگرشی مسئولانه حق ماست . می بایست همواره درحین اجرای برنامه ها نسبت به محیط پیرامون با حساسیت برخورد كنیم و مراقب طبیعت باشیم . ما به قوانین ، باید ها و نبایدهایی كه در مناطق كوهستانی مورد توافق كوهنوردان است احترام می گذاریم و به سازمانها و مسئولین حفظ این مناطق توجه می كنیم . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– از اقداماتی كه برای حفظ محیط كوهستان و حیات وحش آن لازم است ، حمایت می كنیم . ضمن پرهیز از ایجاد سر وصدا در محیط بكر طبیعت ، مزاحمت برای حیات وحش را به حداقل می رسانیم و سایر كوهنوردان را به انجام این امر ترغیب می كنیم .

– در صورت امكان برای رسیدن به مقصد از وسایل حمل و نقل عمومی استفاده میكنیم تا ترافیك جاده ای را به حداقل برسانیم .

– به منظور پرهیز از تخریب و ایجاد مزاحمت برای محیط وحشی كوهستان ، در حین صعود و فرود روی مسیرهای مشخص حركت می كنیم . در مناطق وحشی ، برای حفظ محیط زیست ، بهترین مسیر را انتخاب می كنیم .

– در زمان آشیانه سازی و زاد و ولد گونه های زیستی به محدودیت های دسترسی فصلی احترام میگذاریم و به محض مطلع شدن از زمان آن سایر كوهنوردان را هم مطلع می سازیم تا اطمینان حاصل كنیم آنان نیز وارد آن منطقه نمی شوند .

– در اولین صعود ، مراقب هستیم تا به گونه های نادر جانوری و گیاهی آسیب نرسانیم . در زمان ابزار گذاری ها و گشایش مسیرها تمام دقت خود را می كنیم تا حداقل تاثیر را روی محیط بگذاریم .

– افزایش نفرات در یك منطقه و عمومی سازی مسیرها با امكانات و شیوه های قدیمی می بایست با ملاحظات دقیق انجام شود . چرا كه افزایش نفرات ممكن است حركت بر روی مسیر را با دشواری همراه سازد .

– با استفاده از حداقل تكنیك های حمایتی آسیب رسان ، كمترین آسیب را به صخره ها می رسانیم .

– نه تنها زباله های خود را به مناطق شهری باز میگردانیم ، بلكه زباله های بر جای مانده از سایرین را هم با خود می آوریم .

– در غیاب سرویس های بهداشتی ، فاصله مناسب از خانه ها ، محل های كمپ ، نهرها ، دریاچه ها و چشمه ها را گرفته و تمام اقدامات لازم جهت پرهیز از آسیب به اكوسیستم را انجام می دهیم . از آنچه باعث آسیب به حس زیبایی شناسی سایرین می شود پرهیز می كنیم .

– ما محل كمپ ها را تمیز نگه می داریم ، از ریختن مواد دفعی تا حد امكان اجتناب می كنیم و یا بطور شایسته زباله هایمان را منهدم می سازیم .

– مصرف انرژی را به حداقل می رسانیم . خصوصا در كشورهائی كه كمبود جنگل دارند و از فعالیت هائی كه می تواند به كاهش آتی جنگلها منجر شود ، پرهیز می كنیم .

– در هنگام برگزاری اردو ها و بخصوص در شرایطی كه جنگل ها در معرض خطر می باشند ، سوخت به میزان كافی برای تهیه غذای تمامی شركت كنندگان را به همراه خواهیم داشت .

– گردشگری با هلی كوپتر می بایست در جائی كه به طبیعت و فرهنگ منطقه ای آسیب می رساند به حداقل برسد .

– می بایست برای یافتن راه حل مناسب و مورد توافق طرفین در اختلافاتی كه بر سر موضوع دست یابی به مسیر صعود با مالكین زمین ها و مسئولین و گروهها به وجود می آید ، مذاكره كرد .

– فعالانه در راه تحكیم و عمومی سازی قوانین حامی محیط زیست و بوجود آوردن زیر ساخت های ضروری اقدام می كنیم .

– با گروههای كوهنوردی و سایر تشكلهای زیست محیطی در مسائل سیاسی كه به حفظ طبیعت و حوزه های پیرامون آن مربوط می شود ، همراه می شویم .

بند ۸ – سبك و شیوه

اصل اخلاقی :

” مشخص بودن كیفیت اجرای یك برنامه و روشهای حل مشكلات موجود درآن ، بسیار مهمتر از پرداختن به خود مشكل است . اینكه چگونه به مسائل بپردازیم مهمتر از آن است كه صرفا به یك مسئله ( بصورت موردی ) پرداخته شود . ما سعی داریم اثری از خود در طبیعت بر جای نگذاریم . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– سعی داریم ویژگی های اصلی و ذاتی مناطق صعود را حفظ كنیم . خصوصا آنهائی كه ارزش تاریخی دارند . این موضوع بدین معناست كه كوهنوردان نباید حمایت های ثابت را در مسیر های موجود افزایش دهند . مگر در مواردی كه با مردم محلی اتفاق نظر بدست آید و از طریق توافق نامه ، نخستین صعودكنندگان سطح ثابت گذاری ، جایگزین كردن ابزار جدید یا خارج كردن ابزار موجود را تغییر دهند .

– ما به گوناگونی رفتارها و رسوم منطقه ای احترام می گذاریم و قصد نداریم دیدگاههای خود را بر فرهنگ كوهنوردی دیگران تحمیل كرده یا انتظار نداریم روش آنها روی ما تحمیل شود .

– صخره ها و كوه ها منابع محدودی برای فعالیت و ماجراجوئی هستند و می بایست بین كوهنوردانی كه دارای علایق فراوان و متنوع می باشند و همچنین نسل های آینده بدرستی تقسیم شوند . ما می دانیم كه نسلهای آینده نیازمند یافتن راههای نو ماجراجوئی خود در این منابع محدود هستند . سعی می كنیم راهها و مسیرها را به گونه ای باز كنیم كه فرصتی را از آیندگان نگیریم .

– در مناطق سنگنوردی كه برای رول كوبی مانعی وجود ندارد ، مطلوب آن است كه حتی در این گونه مسیرها از حداقل رول كوبی استفاده شود تا بدینوسیله به تمام سلیقه های گوناگون در صعود احترام گذاشته و فضای ایمن برای ماجراجویی های آتی راحفظ كنیم .

– مسیر هایی كه از حمایتهای میانی سازگار با طبیعت برخوردار هستند نیز می توانند به اندازه مسیرهایی كه نیازمند به رول كوبی می باشند ، برای كوهنوردان خلاق جذاب و امن باشند . بیشتر كوهنوردان می توانند در مورد جایگزین كردن حمایت امن طبیعی بجای استفاده از رول كوبی آموزش ببینند و باید بیاموزند كه این روش در واقع ماجراجوئی بیشتری را برای آنها فراهم می كند و تجارب طبیعی و ارزشمندی را همراه دارد در عین حالیكه از نظر امنیت هم در همان سطح است ، البته فراموش نشود ایمنی زمانی بدست می آید كه تكنیك های روش های صعود بدرستی آموزش داده شده باشد .

– در شرایط بحث و جدل میان گروههایی با سلیقه ها و علایق مختلف ، كوهنوردان باید از طریق مذاكره و بررسی موضوع اختلافات را حل كنند تا این تفاوت ها باعث ایجاد مشكلاتی نگردد كه در نهایت امكان دسترسی آنها به منطقه رااز بین ببرد .

– هرگز نباید فشارهای اقتصادی روی مسائل اخلاقی صعود مردم یك منطقه تاثیر گذارد .

– داشتن سبك و روش خوب در مسیرهای ارتفاعات بالای كوهستان به معنای استفاده از طناب ثابت ، استفاده از داروی انرژی زا یا كپسول اكسیژن نیست .

بند ۹ – نخستین پیمایش

اصل اخلاقی :

” نخستین صعودها و گشایش مسیرها فعالیتی خلاقانه است و می بایست در حد امكان از نظر شیوه و سبك خوب و متناسب با سنت ها و معیارهای آن منطقه انجام شود و در برابر كوهنوردی محلی متعهدانه عمل نماید . در این كار نو می بایست نیاز های نسلهای آینده ی كوهنوردی را هم در نظر داشت . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– نخستین صعود باید از نظر زیست محیطی بی عیب و نقص انجام شود . این تلاشهای نو می بایست با قوانین محلی ، خواست مالكین زمین های منطقه و ارزشهای معنوی جامعه بومی هماهنگ باشد .

– با برش دادن سنگها و افزودن گیره ها قصد تخریت آنها را نداریم .

– درمنطقه آلپ نخستین صعودها باید منحصرا بصورت سر طناب انجام گیرد .

– بعد از احترام كامل به قواعد و رسوم محلی ، تعیین نوع و سطح حمایت ها و ثابت گذاری درمسیر برعهده نخستین گشاینده و صعودكننده است .

– درمناطقی كه توسط گروه های محلی به عنوان زیستگاه حیات وحش یا محدوده های حفاظت شده مشخص شده اند ، به منظور بوجود آمدن كمترین آسیب محیطی ، می بایست از حداقل رول كوبی استفاده كرد .

– در نخستین گشایش ها و پیمایش ها می بایست با كمترین میزان سوراخ كردن و ابزار گذاری ثابت در مسیر صعود همراه باشد . ( حتی در كارگاههای ثابت هم از رول كوبی استفاده نشود ، مگر واقعا ضروری باشد . )

– مسیرهائی كه شرایط انجام صعود و ماجراجویی را دارند ، می بایست تا حد امكان به شكل طبیعی خود باقی بمانند . باید به حمایت های میانی متحرك اعتماد كرد ( در جائیكه امكان آن وجود دارد . ) و رول كوبی فقط در زمان ضرورت و آنهم بر اساس شرایط مسیر استفاده نمود .

– ویژگی مستقل بودن مسیرهای مجاور نباید در اثر صعود ما در معرض خطر قرار گیرد .

– در زمان گزارش اولین صعود می بایست به جزئیات كار تا حد امكان با صحت و درستی پرداخته شود . صداقت كوهنورد و صحت گفته هایش تا زمانیكه مدارك مستدل ارائه ندهد به اثبات نمی رسد .

– كوههای ارتفاع بالا منابع محدودی هستند ، ما درمورد آنها بطور ویژه كوهنوردان را تشویق می كنیم تا بهترین روشهارا انتخاب كنند .

بند ۱۰ – حمایت مالی ، تبلیغات و روابط عمومی

اصل اخلاقی :

” همكاری بین حامیان مالی و ورزشكاران می بایست بصورت رابطه ای حرفه ای و در جهت منافع كوهنوردان تعریف شود . وظیفه ی جامعه كوهنوردی آموزش و اطلاع رسانی به افكار عمومی و رسانه ها در تمامی جنبه ها و به شیوه ای فعال می باشد . ”

توصیه های بیانیه تیرول :

– درك متقابل حامی مالی و ورزشكار برای معین كردن اهداف مشترك ضروری است . بسیاری از جنبه های ورزشهای كوهستان نیازمند مشخص شدن داشته های هر دو طرف ( ورزشكار و حامی مالی ) به گونه ای روشن و شفاف است تا بدین روش فرصت ها افزایش یابد .

– برای حفظ و افزایش سطح عملكرد ، كوهنوردان نیازمند حمایت مداوم از سوی حامیان مالی شان هستند . به همین دلیل ضروری است كه حامیان حتی بعداز مجموعه ای از شكستها و عدم موفقیت ها همچنان به حمایت خود از كوهنوردان ادامه دهند . تحت هیچ شرایطی حامی مالی نمی تواند كوهنورد را مجبور به اجرای كاری كند .

– برای حضور دائم در رسانه ها می بایست مجاری ارتباطی ایجاد و ارتباط با آنهاحفظ شود .

– گزارش واقع گرایانه ی كوهنوردان از فعالیت هایشان آنها را به زحمت خواهد انداخت اما گزارش صحیح و صادقانه نه تنها اعتبار صعود آنان را افزایش می دهد بلكه به اعتبار این ورزش در نزد افكارعمومی نیز می افزاید .

– ورزشكار نهایتا خودش مسئول به نمایش گذاشتن اصول اخلاقی و روشهای عملكرد ( ذكر شده در بیانیه تیرول ) در رابطه با جوامع و محیط طبیعت نزد حامی مالی و رسانه ها و افكار عمومی است .

منبع سایت فدراسیون جهانی كوهنوردی و صعود های ورزشی

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.