تخریب وحشتناک کوه به بهانه احداث پارک کوهستانی!؟ رطب خورده، منع رطب چون کند؟

مدیریت ارتفاعات شهرداری شیراز باز هم در اقدامی قابل تامل! به بهانه ایجاد پارک کوهستانی دست به تخریب وحشتناک کوه در

منطقه بام سبز شیراز زده است.

ایجاد صدها چاله برای کاشت درختان غیر بومی

 

این مدیریت با احداث جاده تا قله کوه و ایجاد دهها سکوی سیمانی و شخم زدن خاک کوه کندن صد ها چاله و کاشت انواع درختان غیر بومی خسارتی جبران ناپذیری بر پیکره کوهستان وارد نموده است…

تماشای ویدئو:

دانلود ویدئو

احداث پارک های کوهستانی

چندسالی است که احداث پارک های کوهستانی در حومه شهر شیراز چهره طبیعت و کوههای اطراف شهر را به کلی تغییر داده است.

احداث چندین کیلومتر مسیر آسفالته و صد ها آلاچیق سنگی و کاشت درختان غیر بومی،فروشگاه رستوران و… در دل طبیعت بکر کوه، تنها به بهانه ایجاد پارک کوهستانی، بلایی است که در سالهای اخیر به جان طبیعت افتاده است.

احداث جاده در کوه و تخریب پوشش خاکی و گیاهی منطقه

مسلما احداث پارک کوهستانی می تواند باعث جذب بیشتر مردم به طبیعت و افزایش نشاط و سلامتی در پیر جوان بشود. اما پرسیدن چند سوال از مسولین شهری خالی از لطف نیست:

  1. آیا نباید طرح احداث را به گونه ای ارایه شود که کمترین آسیب به طبیعت وارد گردد؟
  2. چه لزومی دارد که جاده تا قله کوه ادامه یابد؟
  3. به تضمینی وجود دارد که همین باقی مانده پوشش گیاهی سوخت تهیه کباب نشود؟!
  4. بسیاری از آلاچیق های مسیر خالی می مانند چرا که محلی برای پارک اتومبیل ها در نظر گرفته نشده است؟
  5. چرا به جای احداث جاده آسفالته یا سنگ فرشی تا ارتفاعات و تخریب وحشناک کوه،مسیر های کوهپیمایی ایجاد نمی کنید که افراد به صورت پیاده با کوهپیمایی به نقاط مرتفع بروند؟
  6. با وجود دها گونه گیاهی بومی زاگرسی (مثل بادام کوهی،ارژن،بنه و…) باید شاهد کاشت صد ها اصله درخت کاج باشیم؟
  7. آب مورد نیاز برای آبیاری درختان غیر بومی از کجا تامین می شود؟
  8. باز هم با احداث چاه در دامنه کوه به خشکی بیشتر جلگه شیراز دامن می زنید؟
  9. و دهها سوال دیگر
فرسایش شدید خاک در پی ایجاد جاده و آلاچیق در ارتفاعات
«رطب خورده، منع رطب چون کند؟»

پارادوکس مدیریت ارتفاعات شهرداری در بام سبز شیراز

نهادی که خود با بولدوزر و بیل مکانیکی و دیگر ادوات راه سازی به جان کوه افتاده ،پوشش گیاهی و خاک را به بهانه احداث جاده تا قله کوه تخریب کرده است،

حال در کنار شاهکار خود تابلو هایی با نوشته هایی در حمایت و حفاظت از محیط زیست نصب کرده است.

گویی خود ما محیط زیست کوهستان را از همه بیشتر تخریب کنیم و بعد با نصب چند تابلو در حمایت از محیط زیست!

خودمان را حافظ محیط زیست جلوه بدهیم.

آدمی به یاد ماجرای دزد با وجدان می افتد که مال مردم را به یغما می برد.

و بعد بخشی از مال دزدی را در راه خدا انفاق می کرد تا مالش حلال شود!!

باری تخریبی که اتفاق افتاده با نصب چندین تابلو اصلاح نمی گردد.

یا به قول حضرت رسول (ع) «رطب خورده، منع رطب چون کند؟»

البته بیان این نکته ضرورت دارد :

در بخشی از صد ها گوده ایجاد شده در بام سبز شیراز ، درختان بومی مثل بادام کوهی کاشته شده اند که این جای تقدیر دارد. 

اما باز سوال اساسی ما بر جای خودش پا برجاست که:

تماشای منظره قله کوه از پشت پنجره اتومبیل ارزش چنین تخریب وسیعی را دارد؟!

امیدواریم که مسیولین محترم شهری شیراز قلباً (نه فقط با نصب تابلو) توجه بیشتری به حفظ محیط زیست داشته باشند.

و دیگر شاهد این تخریب های گسترده در محیط زیست شهرمان نباشیم.

با سپاس

سردبیر سلوچ

 

گالری تصاویر مسیر های کوهپیمایی و بکر بام سبز شیراز
تنگه زیبای پشت مله در بهار
پوشش گیاهی بومی منطقه

هوای طبیعت را داریم…

بیشتر بخوانید:

وظیفه کوهنوردان در قبال حفظ محیط زیست کوهستان

 

طبیعت گردی و کوهنوردی مسئولانه+تماشای زیبایی های طبیعت و حفظ آنها

 

پاک‌سازی می‌کنم پس هستم! خاطره عباس محمدی از پاکسازی طبیعت

 

کارگاه آموزشی محیط زیست مربی پیشکسوت کوهنوردی محمود رحامیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.