تاثیر کوهنوردی بر زنان (آموزش کوهنوردی)

كوهنوردی تنها ورزشی است كه انسان را با طبیعت مانوس كرده و بر روی جسم و روان انسان تاثیری عمیق و ژرف می‌نهد. كوه‌نوردی تنها ورزشی است كه سكو مدال ندارد، چرا كه زندگی سكو و مدال ندارد. تنها ورزشی است كه افراد در زمان بروز مشكل تعویض نمی‌گردند. كسی برای رسیدن به مقصد عجله نمی‌كند و دیگران را به جای نمی‌گذارد. همه با هم و در كنار هم در تلاش هستند تا یك برنامه به خوبی به پایان رسد و در زمان سختی ها همه در كنار هم هستندتنها ورزشی است كه زنانه و مردانه ندارد ولی به ظاهر آن را مردانه تلقی می كنند. برای اثبات اهمیت حضور زنان در تیم‌های كوه‌نوردی و توانایی آنان با هم به تاریخ كوه‌نوردی و توانایی آنان با هم به تاریخ كوه‌نوردی مراجعه می‌كنیم و تعدادی از زنان كوهنورد و فعالیت‌های شاخص‌شان را بر می‌شماریم. (تاثیر کوهنوردی بر زنان)

اولین زنان کوهنورد(تاثیر کوهنوردی بر زنان)

اولین ركورد كوه‌نوردی زنان اروپا در سال ۱۷۹۹ میلادی در آلپ به ثبت رسیده است. درسال ۱۸۰۸ میلادی، پارامیز ۱۸ ساله فرانسوی برفراز مون‌بلان ایستاد، كه نخستین صعود كننده این قله نام گرفت. نخستین زن صعود كننده اورست «جونكو تابئی» نام داشت كه در ۳۵ سالگی برفراز این قله ایستاد.

اما در ایران، نخستین زنی كه برفراز دماوند ایستاد مهری زرافشان بود. در همان سال‌ها نیز چند كوهنورد آلمانی عكسی از ملوك تیموری را كه قله توچال از وی تهیه كرده بودند در نشریات خود منتشر ساختند.

فروغ حاجی كریمی، كوچك‌ترین دختری بود كه در آن سال ها توچال را صعود نمود.

پنج دوشیزه عضو كانون كوهنوردان تهران نخستین زنانی بودند قله توچال را در زمستان صعود نمودند. مهری زرافشان و نلی یقاییان اولین شب‌مانی زنان ایرانی را برفراز قله دماوند انجام دادند. نلی یقاییان نخستین زن ایرانی است كه برفراز مون‌بلان گام نهاد. مهری زرافشان نخستین زن ایرانی است كه دماوند را در زمستان صعود نمود. نرگس حكیمی نخستین مربی زن كوه‌نوردی ایران است .

از دیگر زنان دهه‌های ۲۰ تا ۵۰ می‌توان به عصمت قاضی، نصرت كوه‌كن، فرخ‌كوه‌كن، مهر‌انگیز حكیمی، لیدا ماركاریان و بسیاری دیگر اشاره كرد كه از خود فعالیت‌های شاخصی به یادگار نهاده‌اند.

دهه ۶۰ را می‌توان آغاز كوه‌نوردی فنی زنان دانست در دهه ۷۰  با شكل‌گیری انجمن‌ها و گروه‌های بانوان، سیل عظیمی از زنان به این ورزش پرداختند. دهه ۸۰ ، دیگر صعود‌های برون‌ مرزی زنان بود كه مورد توجه قرار گرفت. افرادی چون فریده یزدآبادی، لاله كشاورز و فرخنده صادق از پیشگامان كوه‌نوردی فنی و صعود دیوار‌های  بلند هستند . از لیلا اسفندیاری (نخستین زنی كه به انتهای پراو دست یافت) (۱۳۸۱)سرپرست غار نمكدان طولانی‌ترین غار نمكی جهان،(۱۳۸۶) سرپرست تیم صعود قله نانگاپاربات(۱۳۸۷)، شیما شادمان پرستو ابریشمی (موستاق آتا ۱۳۸۶) مهشید  مهدیان (غار پرآو و صعود انفرادی كورژنفسكایا ۱۳۸۴) نیز می‌توان به عنوان زنانی كه دارای كارنامه خوبی هستند نام برد.

اینها تنها نام‌های اندكی از زنان كوهنورد ایرانی است كه افتخاراتی سترگ را كسب كرده‌اند و همواره با مشكلاتی بس عظیم روبه‌رو هستند. رفتارهای تبعیض آمیز در بسیاری از گروه‌ها باعث شده است كه در بسیاری از گروه‌های زنان فقط حق عضویت می‌پردازند وگروه‌های اندكی پذیرای آنان هستند..

(تاثیر کوهنوردی بر زنان)

Arab-Woman-Climbing-7-Summits-1

چرا کوهنوردی تاثیر بهتری بر زنان دارد؟(تاثیر کوهنوردی بر زنان)

زنان تمایل بیشتری به كارهای گروهی دارند و این تمایل با نفس كوه‌نوردی كه ورزش گروهی و جمعی است هم راستا است . خانم‌ها به دلیل آناتومی‌خاصی كه دارند تنها ۶۵ درصد قدرت بدنی مردان را دارا هستند. كه از این میزان ۶۰ تا ۷۰ درصد آن دراندام‌های تحتانی آنان است كه به معنی قوی‌تر بودن آنان نسبت به مردان است .نوع فیبرهای عضلانی به‌گونه‌ای است كه نسبت به خستگی مقام‌ترند. پس عملكرد بیشتری نسبت به مردان دارند. اشباع اكسیژن خون زنان در ارتفاع به ویژه در دوران قبل از یائسگی كمتر باعث ارتفاع زدگی مزمن  Mountain Sickness می شود. همچنین در مطالعه‌ای در دماوند میزان بروز بیماری حاد ارتفاع AMS  در زنان كوهنورد بسیار كمتر از مردان بوده است. هیچ اختلافی در بروز و شیوع خیز مغزی بین خانم ها و آقایان وجود ندارد. زنان به دلایل مسایل بارداری و زایمان مقداری از كلسیم بدنشان به جنین منتقل شده و مستعد انواع بیماری‌های استخانی و آرتروز در میانسالی می ‌گردند و نیاز مبرمی به ورزش هایی چون پیاده‌روی و كوه‌نوردی دارند. عواملی چون شیوع كم‌خونی ناشی از فقرآهن(كه در ۹۹ درصد از زنان ایرانی وجود دارد) تغییرات هورمونی و وضعیت حساس دوران بارداری نیز از عوامل محدود كننده فعالیت‌های كوه‌نوردی زنان است، تاثیر روحی این ورزش روی زنان هم غیرقابل انكار است به‌طوری كه ۸۲ درصد از زنان كوهنورد ایرانی معتقدند كه كوه‌نوردی علاوه بر جسم، تاثیر بسزایی در روح و روان آنها دارد. (تاثیر کوهنوردی بر زنان)

تاثیر کوهنوردی بر زنان

عوامل بازدارنده زنان در کوهنوردی

كوه‌نوردی در ذهنیت عوام ورزشی پر ریسك ومخاطره آمیز است، این ذهنیت موجب بدبینی بعضی از خانواده‌ها به این ورزش شده است.

عوام معمولا زنان را سرزنش می‌كنند كه چرا خود را به خطر می‌اندازند . از دیگر سو  متاسفانه قشر خاصی از جامعه مرد كوهنورد را سمبل پایداری و مقاومت می‌داند و زن كوهنورد را لجام گسیخته و بی بند و بار و به دور از مناسبات خانوادگی می نگرد. متاسفانه هنوز نگرش‌های مردسالارانه در کشور ما باعث می شود كه عده فکر کنند که  زن ضعیف و موجودی کم توان می باشد!!!

اما پرسش این است: آیا زنان نیازمند سلامت جسمانی و روانی، رسیدن به علایق و خواسته‌های خود نیستند؟(تاثیر کوهنوردی بر زنان)

 

زنان كوهنورد بارها توسط خانواده، اطرافیان و جامعه مورد سرزنش واقع می‌شوند و گاهی حتا طرد هم می‌شوند و این از فقر فرهنگی نشات می‌گیرد.

آیا تا به حال كسی شنیده است كه زنان به علت قوای جسمی خود مجبورند تا بتوانند هم‌پای آنان باشند وهیچ‌گاه اعلام نارضایتی نمی كنند. آیا تا به حال كسی توجه به زنانی كه با تمام این مشكلات به كوه‌نوردی می پردازد كرده است؟ بیشتر افراد سعی نموده‌اند كه آنان را نفی و یا كار‌آنان را كم ارزش ودر مواردی نادر هم پای مردان نشان دهند. تا مادامی كه به كوه‌نوردی كردن ورزش وجود داشته باشد و در پس كوه‌نوردی ذهنیتی مردانه خفته باشد، هیچ كمكی به رشد كیفی كوه‌نوردی بانوان نكرده‌ایم. البته این عوامل در شهرستا‌ن‌ها باید برای صعودهای خود، حتا یكروزه، ساعت‌ها و روزها پاسخ‌گوی خانواده و اطرافیان باشند و در جامعه هم گاهی مورد تمسخر و در بسیاری از موارد طعنه‌ها و نیش های مردم باشند و اعتراضی ننمایند. افسوس كه جامعه سنت‌گرای امروزی با افكاری بیشترا راكد مانع از حركت آنان می‌گردد. محدودیت‌های اجتماعی آنان را از اموری باز می‌دارد كه علایق آنان را تشكیل می‌دهد.

(تاثیر کوهنوردی بر زنان)

تاثیر کوهنوردی بر زنان

محدودیت های جغرافیایی

علت دیگری كه محدودیت كوه‌نوردی را برای زنان به همراه دارد نداشتن محدودیت جغرافیایی و مكانی در كوه‌نوردی است كه احساس ناامنی روحی، خانواده‌ها را وا می‌دارد تا از انجام چنین اموری توسط دختران و زنان خود جلوگیری به‌عمل آورند. اگر سرزنش‌ها، طرد شدن‌ها، محدودیت‌های خانوادگی و اجتماعی و تردید نسبت به توانایی زنان وجود نداشت و این افكار به آنان القا نمی گردید، آنان با این مشكلات کمتر مواجه بودند. پس جنس برتر وجود ندارد. برتر آن است كه در همه زمینه‌ها تفكر و تلاش نماید و پیشرفت بهتری داشته باشد.

زنان بسیاری بودند كه در تاریخ كوه‌نوردی ایران و جهان درخشیده‌اند . تاریخ ۷۰ ساله كوه‌نوردی زنان نشان داده است  كسانی كه با وجود دشواری های بسیار، هدفشان را دنبال كرده اند ، همواره موفق خواهند بود.

راز موفقیت این است: هدفی را بی‌وقفه دنبال كنید(آنتونی رابینز)

  

نویسنده مقاله: نفیسه طاهری | فصلنامه کوه

منابع:

– بیلینگتون، روزاموند و همكاران، ۱۳۸۰، فرهنگ و جامعه،نشرقطره،چاپ اول تهران

– كار، مهرانگیز،۱۳۷۹،موانع حقوقی توسعه سیاسی در ایران، نشر قطره، چاپ دوم، تهران

–  كار، مهرانگیز،۱۳۷۹،زنان در بازار كار ایران، انتشاران روشنگران و مطالعات زنان، چاپ دوم،تهران

– محمدی فر، دادوود محمد علی ابراهیمی، ۱۳۸۲، تاریخ كوه‌نوردی ایران، انتشارات سبزان، چاپ اول،تهران

–  محمدی فر، دادوود محمد علی ابراهیمی، ۱۳۸۲، فرهنگ‌كوه‌نوردی و غار نوردی ایران، چاپ اول،تهران

-وابرتون، نایجل ، ۱۳۸۲، آثار كلاسیك فلسفه، ترجمه مسعود علیا، نشر ققنوس، چاپ اول، تهران

مقالات:

-انجمن كوهنوردان در ایران، ۱۳۸۵، ویژه‌نامه همایش زن و كوه‌

– بویان فر، فاطمه ۱۳۸۵، مشكلات و موانع كوهنوردان زن، همایش زن و كوه، تهران

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *