بررسی وضعیت جسمی زنان در مواجهه با شرایط صعود های بلند

زنان در ارتفاع

۱-    زنان non pregnant ( زنانی که باردار نیستند)

  • هیچگونه تفاوتی بین زنان و مردان از لحاظ وقوع بیماری حاد ارتفاع(AMS ) وجود ندارد.
  • وقوع تورم ریوی در ارتفاع بالا(HAPE ) در زنان نسبت به مردان کمتر می باشد.

علت ورم ریوی(زنان)، جمع شدن مایع در شش فرد است که موجب بروزی بیماری شده و در عرض چند دقیقه ممکن است خود را نشان دهد . نشانه آن اختلال در تنفس  و بعضی وقتها شنیده شدن صدایی شبیه قل قل در قسمت سینه فرد است.

ورم ریوی را باید در مراحل اولیه بسرعت تشخیص دهید: اگر اختلال در تنفس در زمان استراحت برای فرد رخ داده است یا اگر فرد سرفه های پیوسته و بی وقفه دارد .شکیبایی و صبر در مورد ورم ریوی جایز نیست زیرا حالت خطرناکی است و باید در این وضعیت اضطراری سریعا فرد را به ارتفاع پایین تر ببرید. ۵۰۰ متر کم کردن ارتفاع به صورت متناوب باعث ببهبود شرایط فرد به طرز محسوسی خواهد شد. در صورت موجود بودن ، ماسک اکسیژن و محفظه فشار مخصوص نیز کمک کننده خواهند بود. نفادوفین و داروهای استروئید مثل دگزامتازون و دکدرون نیز مناسب هستند.

ارتفاع

  • وقوع ورم محیطی edema) Peripheral) در زنان نسبت به مردان بیشتر می باشد.

تجمع مایع باعث ورم کردن صورت شده گاهی بازو یا پا نیز پس از مدتی پیمودن مسیر ورم می کنند. این ورم های معمولا پس از چند روز به اصطلاح می خوابند. به این ورمها ، ورمهای خارجی یا محیطی گفته می شود و بروز آنها به معنای علایم ظاهر شدن ورم ریوی یا مغزی نیست.

  • تفاوتی بین زنان و مردان از لحاظ وقوع تورم مغزی در ارتفاع بالا( HACE )گزارش نشده است.

علت ورم مغزی هم تجمع مایع در مغز است. در این حالت فرد برای ساعتهای متوالی خواب آلود و گیج بوده و به هنگام راه رفتن نیز تعادل ندارد گاهی دوبینی هم در فرد ایجاد می شود. ورم مغزی نیز حالت خطرناکی است و صبر جایز نبوده باید فرد را سریعا به ارتفاع پایین ببرید. از داروهای استروئیدی مثل دگزامتازون و دکدرون نیز می توانید استفاده کنید همچنین از محفظه فشار مخصوص .درهردو حالت ورم ریوی و مغزی استفاده از وسایل پزشکی ذکر شده جایز است . هر دو حالت خطرناک بوده و باید بیدرنگ فرد به ارتفاع پایین آورده شود و پس از بهبودی ، فرد حق بازگشت به ارتفاع بالاتر و ادامه کار را ندارد و باید پس از برنامه توسط پزشک معاینه شود تا اجازه شرکت در برنامه های بعدی را داشته باشد. یک دوره استراحت و بازیابی توان جسمی برای بهبودی کامل و سریع تر برای فرد توصیه می شود.

  • اگر چه پروژسترون باعث افزایش واکنش به هيپوكسي تنفسي درسطح دریا می شود، ، اما اطلاعاتی که نشاندهنده ارتباط بین هم هوایی در ارتفاع بلند و مراحل سیکل قاعدگی باشد ، در دسترس نیست.

۲-    عادت ماهیانه :

 

عادت ماهیانه در ارتفاعات بلند می تواند تغییر می کند. دوره و میزان خونریزی می تواند کوتاه تر ، بلندتر ، دچار بی نظمی و یا حتی متوقف شود. عادت ماهیانه در اثر عواملی مهمتراز ارتفاع از قبیل Jet lag ، سرما، کاهش وزن  و تمرینات  نیز تحت تاثیر قرار می گیرد . برای قطع یا کاهش خونریزی می توان از OCP (داروهاي خوراكي ضد بارداري، و یا پروژسترون تزريقي و یا IUD متناوبا برای چند ماه استفاده نمود . اما ممکن است لکه بینی   در طول سه ماه اول اتفاق بیفتد .

۳- روشهاي پيشگيري از حاملگي:

 

  • هنوز هیچ ضرر یا فایده ای برای هم هوایی ارتفاع با مصرف OCP گزارش نشده است .
  • از عوارض داروئي قرص هاي ضد بارداري با دوز بالا ( HD ) كه كمتر هم استفاده ميشوند و می توانند باعث لخته شدن خون ( بويژه در كساني كه بعلت كم شدن مايعات بدن و سرما دچار غلظت خون بالا شده اند ) بشوند .
  • در مقابل داروهاي خوراكي ضد بارداري با دوز پائين ( LD) گزینه انتخابی اول در ارتفاع مي باشند اما در مصرف این قرص ها مشکلي وجود دارد که اثر بخشی همزمان با مصرف برخی آنتی بیوتیک ها مانند پنی سیلین ها و تتراساکلین دچار اختلال ميشود.

۴- آهن :

 

کمبود نهفته آهن می تواند در ارتفاعات بسیار بالا مانع هم هوایی می شود. استفاده از دوز فریتین قبل از عزیمت می تواند به عنوان مکمل مفید باشد.

۵-  زنان باردار:

 

 

۵-۱- خطر سفر به نواحی دورافتاده و کشورهای خارجی :

 

  • دور بودن از امکانات پزشکی و زایمان در صورت نیاز
  • بیماری های عفونی در طول بارداری می توانند خطرناک تر باشند بویژه اسهال ، مالاریا و هپاتیت E
  • برخی داروهای مفید برای پيشگيري یا درمان در طول بارداری باعث اختلال درمان می شوند :

مثل آنتی مالاریاها، كينولونها , سولفونامید و دیگر داروها .

۵-۲- خطر هیپوکسی :

بیشترمطالعات انجام شده بر روی زنانی بوده که بصورت دائمی در ارتفاع زندگی می کنند . در مورد زنان بارداری که بطور طبیعی در ارتفاع پایین زندگی می کنند ، مطالعات بسیار کمی در رابطه با اقامتهای کوتاه مدت چند ساعته در ارتفاع متوسط انجام شده است(بافعالیت كم يا زياد). همچنین هیچ تحقیقی بر روی زنانی که به مدت طولانی (هفته وماه) در ارتفاع می مانند صورت نگرفته است.

۵-۲-۱- واکنش های فیزیولوژیکی نسبت به قرارگیری در ارتفاع :

  • افزایش شديد اكسيژناسيون خون مادر با بالا رفتن بازده قلبي و عروقی به همراه افزایش جریان خون جفتي به بهترین صورت باعث حفظ روند انتقال خون اكسيژن دار به جنین می شود .
  • میزان بروز بيماري حاد كوهستان در طول بارداری با حالت عادی تفاوتی ندارد .
  • استفاده از استازولامید در طول سه ماهه اول خطر ناقص بودن جنین را بهمراه دارد وپس از ۳۶ هفته بارداری خطر زردی شدید نوزاد را در پی دارد .
  • به علت افزایش اکسیژناسيون در تبادلات بالاي تنفسي ناشي از ارتفاع و بارداري ، نوشيدن مايعات مناسب در محیطهای خشک و مرتفع توصیه می شود.

۵-۲-۲ نیمه اول بارداری :

 

  • خطر قرارگیری در ارتفاع کم است. گمان می رود که احتمال سقط جنین در سه ماه اول افزایش یابد ، اما این مساله هنوز اثبات نشده است. ولي در این مورد توصیه می شود که زنانی که برای باردار شدن دچارمشکل هستند یا برای سقط جنین ریسک بالایی دارند از ارتفاع بالا اجتناب نمایند .

۵-۲-۳- نیمه دوم بارداری :

 

بسته به فاکتورهای فردی, ميزان ارتفاع و فعالیتها مي تواند خطرات زيادي براي مادر و جنين بدنبال داشته باشد.

  • در مورد اقامتهای کوتاه مدت بدون فعالیت و تمرین (چندساعت یا چند هفته) در ارتفاع زیر ۲۵۰۰متر واضح است که خطر بسیار کمی سلامت بارداری را تهدید می کند البته هیچ داده ای در دست نیست.
  • برای زنانی که دارای فاکتورهای خطر هستند ارتفاع توصیه نمی شود (حتی بمدت کوتاه)
  • در اقامتهای طولانی مدت ،هفته تا ماه) در ارتفاع بیش از ۲۵۰۰متربرای مادر خطر افزایش فشار خون حاملگي و قطع جفت وجود دارد.
  • تاخیر رشد رحمی در طول سه ماهه سوم و وزن پایین جنين در زمان تولد نوزاد را تهدید می کند. در این مورد مادر باید ۲۰ هفته پس از بارداری تحت مراقبتهای دایمی باشد.
  • با انجام تمرینات و فعالیت ، ماهیچه های اسکلتی و جفت برای ذخیره خون با هم رقابت می کنند. بنابراين خطر هیپوکسی ویا نارس بودن جنین وجود دارد.
  • توصیه می شود قبل از تمرین در ارتفاع بیش از ۲۵۰۰ متر ۴-۳ روز هم هوایی انجام شود ، همچنین می توان قبل از فعالیتهای سنگین تا انجام هم هوایی کامل منتظر ماند( حداقل ۲ هفته) و از انجام فعالیتهای سنگین در ارتفاع اجتناب کرد.

۵-۲-۴- اختلالات ممکن در ارتفاع :

 

نارسائي جفت-  تاخیر رشد درون رحمی-  بروز بیماریهای قلبي ريوي در مادر- آنمی

سیگار کشیدن همراه با فعالیت ،یک فاکتور پرخطر است.

۵-۲-۵- خطر تروما:

 

باید از تمرينات سريع و ناگهاني در طول بارداری پرهيز نمود ، چرا که می تواند باعث سقوط وضربه و به دنبال آن خطر كنده شدن جفت شود . باید دقت شود که ابزارهای صعود مناسب وكافي باشند.

منبع

Women Going to Altitude, Jean, D.; Leal, C.; Meijer, H.,2008, , OFFICIAL STANDARDS OF THE UIAA MEDICAL COMMISSION ,VOL: 12

 

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *